Ga naar de inhoud

Falke Van der Schueren

Opleiding en loopbaan

  • Masterdiploma Criminologie en Rechten
  • Lid van de Commissie van Toezicht in de Gevangenis van Antwerpen
  • Houder van het getuigschrift Bijzondere opleiding Cassatieprocedures in Strafzaken
  • Intensief onderzoek naar fundamentele rechten en vrijheden, met focus op het recht op privacy en de strijd tegen discriminatie en racisme
  • Grootschalig HOA-onderzoeksproject ‘Human Rights in Situations of Extreme Dependency’: de privacyvrijheid van bejaarden in woonzorgcentra
  • Advocaat bij de Balie Provincie Antwerpen sedert 1 juli 2012

Al van jongs af aan ontwikkelde ik een passie voor strafbeleid, mensenrechten en rechtvaardigheid. Een betrokkenheid die ik meekreeg vanuit mijn sociale omgeving en onderwijs. Ik leerde al vroeg dat recht nooit losstaat van de mensen en de samenleving.

Mijn studies zijn dan ook bewust gekozen. Criminologie en Rechten hebben mij gevormd tot een kritisch denker, iemand die complexe vraagstukken niet reduceert tot simpele antwoorden, maar ruimte laat voor nuance, twijfel en context.

Mijn interesse voor de kwetsbare groepen in onze samenleving groeide alleen maar: slachtoffers, daders, vreemdelingen, gedetineerden…

De advocatuur werd voor mij het instrument om écht verschil te maken, zowel in het leven van individuele mensen als in de samenleving.

Je begint met een zekere goedgelovigheid.Het lijkt logisch — feit X, wetsartikel Y, gevolg Z.

Die jeugdige naïviteit ben ik intussen kwijt.In de praktijk is het zelden zo eenvoudig.

Het recht laat ruimte voor interpretatie en wordt beïnvloed door juridische, maatschappelijke en menselijke context. Dat besef is voor mij fundamenteel.

Elke zaak raakt mensen.

Sommige dossiers waaraan ik heb meegewerkt, maken dat op een bijzonder indringende manier duidelijk.

In de zaak Sanda Dia werd voor mij tastbaar hoe strafrechtelijke procedures niet alleen juridische gevolgen hebben, maar ook diep doorwerken in de samenleving en de media. De zogenoemde Sky-dossiers vragen dan weer om voortdurende waakzaamheid voor rechtsbescherming.

Ook in meer individuele dossiers zie ik hoe breed de impact kan zijn: een slachtoffer van ernstig fysiek geweld op de bus 36 in Linkeroever heeft naast strafrechtelijke opvolging vooral ook ondersteuning nodig op praktisch, sociaal en psychologisch vlak.

Advocaat zijn betekent meer dan enkel juridische bijstand verlenen.

Je beweegt mee in complexe menselijke en maatschappelijke dynamieken.

Een dossier is nooit “slechts een zaak”; het gaat altijd om echte mensen, echte verhalen en echte levens.

Ik krijg vaak de vraag hoe ik mensen kan bijstaan die verschrikkelijke feiten hebben gepleegd.

Voor mij is het eenvoudig: ik richt me niet op de daad, maar op de dader.

Ik wil begrijpen wie deze persoon is, wat hem of haar heeft gevormd en welke context heeft geleid tot de feiten. Alleen zo kan ervoor gezorgd worden dat iemand écht gehoord wordt en het proces eerlijk verloopt.

Als lid van de commissie van toezicht in de gevangenis van Antwerpen werd ik geconfronteerd met een ongeziene overbevolking, verouderde infrastructuur en een chronisch personeelstekort.

De consequenties voor het leven intra muros zijn enorm.

Hier lig ik wakker van.

Er is zelden sprake van een resocialiserende werking van de gevangenisstraf.

Ik ga graag op zoek naar juridisch uitdagende dossiers: hoe ingewikkelder, hoe interessanter.

Iets kan maatschappelijk aanvaard zijn, maar dat maakt het niet automatisch juridisch correct. Ons recht op privacy wordt bijvoorbeeld voortdurend getest en soms geschonden. Het is mijn taak als advocaat om dat scherp in het oog te houden.

Eerlijke communicatie is voor mij essentieel.

Je krijgt klare, duidelijke taal — geen nonsens.

Voor een cliënt geldt maar één ding: respect voor mij. Dat respect verdien ik door tot het uiterste te gaan.

Ik zie de wereld angstiger, conservatiever en repressiever worden.

Empathie en menselijke maat dreigen daarbij soms op de achtergrond te raken.

Juist daarom is het noodzakelijk om fundamentele rechten en vrijheden actief te verdedigen.

Democratie en rechtsstaat zijn geen vanzelfsprekendheden, maar verworvenheden die voortdurende alertheid vereisen.

Teruggrijpen naar de kern — de reden waarom fundamentele rechten ooit zijn bevochten — is essentieel. Rechten verdwijnen niet plots; ze worden langzaam uitgehold wanneer we vergeten waarom ze nodig waren.

 Als advocaat wil ik bijdragen aan een rechtspraktijk waarin menselijke maat, empathie en rechtvaardigheid centraal staan.

Nieuws en publicaties